Waar staan we als Nederland in Europa in 2050? Het klinkt ver weg, maar het is voor de opgaven waar we nu voor staan zeer nabij. Hoe organiseren we in dit land dat we grote klussen nog samen klaren? Kunnen we nog grote transities samen voor elkaar krijgen? Ik geloof dat Nederland dat kan, maar dan moeten we elkaar meer willen begrijpen en wat gunnen. Ooit legden we na de vondst van het Groningengas in 1959 in kort tijdsbestek een hele gasinfrastructuur aan voor een welvarend Nederland. We voltooiden in 1986 de Deltawerken om Nederland veilig te maken tegen overstromingen. De kennis en kunde hebben we en als de nood hoog is bouwen we in record tempo een LNG terminal (in Eemshaven) als Russisch gas niet meer wordt afgenomen in 2022.
De thema’s energie en klimaat zullen de komende jaren steeds uitdagender en complexer worden in een tijd van oplopende geopolitieke spanning. Naast de transitie van fossiel naar circulair zijn leveringszekerheid, weerbaarheid en betaalbaarheid belangrijker dan ooit in het publieke debat. Begrijpelijk, want iedereen vindt wat van gaswinning, kernenergie, windmolens of batterijopslagen voor netcongestie. Technisch kunnen we veel, we zijn als land steenrijk (nog steeds). Laten we in hemelsnaam projecten voor een duurzamer, veiliger en welvarend Nederland sneller tot een succes laten komen. En die voorwaarden liggen niet altijd in Den Haag. Het begint klein, bij jouzelf, je eigen bedrijf of organisatie. De wil om nieuwsgierig te blijven; elkaar meer te begrijpen en wat te gunnen wordt cruciaal voor de grote transities van Nederland. Bij de vondst van het Groningengas woonden er 10 miljoen mensen in Nederland; nu zijn we met ruim 18 miljoen Nederlanders in een veel internationaler speelveld. Dat geeft meer kansen, maar ook meer uitdagingen. Luister en verplaats je in elkaar als organisatie, maar vooral op mensniveau. Aan de slag voor de volgende generaties!